One last goodbYe

One Last Goodbye

How I needed you
How I bleed now you're gone
In my dreams I can see you
But I awake so alone

I know you didn't want to leave
Your heart yearned to stay
But the strength I always loved in you
Finally gave way

Somehow I knew you would leave me this way
Somehow I knew you could never stay
And in the early morning light
After a silent peaceful night
You took my heart away

In my dreams I can see you
I can tell you how I feel
In my dreams I can hold you
It feels so real

And I still feel the pain
I still feel your love
I still feel the pain
I still feel your love

Somehow I knew you would leave me this way
Somehow I knew you could never stay
And in the early morning light
After a peaceful night
You took my heart away
I wish you could have stayed

 

..........

this isn't a typical post, just sth I wrote for myself:D

/* /*]]>*/

وقتی‌ توی خیابونها راه میروی، ساختمانها، برجها، ماشینها، ادمها، درسها، دیوارها، نمره ها…… معنا دارند، همین که فقط 7 طبقه ناقابل بالاتر میروی، همهٔ شهر بزرگ تهران یک شکل میشود، ترکیب سفیدو خاکستری محض، که شاید اگر دقیق نگاه کنی‌ هوا پیمایی را ببینی یا چند تا برج که نسبت به خاکستری محض اطراف شاخصند. اگر بالای همان برج وایستی، سوار همان هوا پیما شوی دیگر همه چیز نقطه میشود، همهٔ چیزهایی‌ که برایت مهم بودند حالا همانقدر خاکستری میشوند که واقعا باید باشند…..

نمیدانم چند دقیقه است که همینطور زًل زده ام به خیابان جلو ساختمان… نسیمی میوزد و اشکها یی که گاهی میان رو, زود خشک می‌کندو من خوشحال میشوم که ریحانه نخواهد فهمید….

دلم برای چند سال طولانی‌ تنهایی محض تنگ شد ه.