things I'll never say

سعی‌ می‌کنم هر چی‌ زودتر با مامان  خدافظی‌ کنم، که یوقت مامان از سردی محض درون من سرما نخوره، آخه مامان خیلی‌ حساسه، زود سرما می‌خوره، بر عکس من که خدادادی سرما خورده ام، یعنی‌ مامان میگه از وقتی‌ به دنیا اومدم همیشه همینجوری بودم، فک کنم این دنیا خیلی‌ سرد بود از همون اولش، بعدشم که اون خانوم معلم میگفت آدما پستاندارن و پستاندارا خونگرمن، ولی‌ من میدونم مثه همهٔ چرتای دیگیی‌ که تحویلمون میدن این آدم بزرگها، اینم چرت محض بود. آدما خونسردن، منم که م‌۳ بقیهٔ آدما خونسردم از همون اول که اومدم تو این دنیا، بدنم هم دمای محیط شد. آصصلا ته تهأئ وجودم یخ بستش. حالا هم که ۱۹ سال و اندی میگذره دیگه به این سرما خوردگی ممتد عادت کردم. فقط یه چیزی بم ثابت شد، زر زیادی میزنم، مخم هم زر زیادی می‌زنه، دیشب فکر می‌کردم فقط به یه لحظه صدای مامان نیاز دارم، سات ۴ و نیم بود، به تنها کسی‌ که میشد اس‌ام‌اس بزنم فاطمه بود، باز اون یکم به زرایی که مخ من می‌زنه عادت داره، بقیه که سفیه میپندارنم! به فاطمه گفتم..... یادم نمیاد چی‌ گفتم، ولی‌ مضمونش این بود که الان فهمیدم چقدر عمیقا تنهاییم و یه سا@ دارم گریه می‌کنم فقط یه لحظه بغل مامانمو می‌خوام، بعدم برای این که سر صبح که بیدار می‌شه روحیش واسه اگزم ریاضیش خراب نشه، گفتم "Gluck on ur اگزم فرشته joon”. ولی‌ میگم دیگه زر زیادی میزنم.. الان که بم ثابت شد این موضوع ,دیگه هیچی‌ نمی‌خوام، میدونم هر چی‌ رو میگم می‌خوام نمی‌خوام، پس دیگه چیزی نمی‌خوام، آقا جان من ۲ هفتست به اینه که نیگا می‌کنم، چشامو که میبینم، وقتی‌ میبینم wow ۱۹ سال و اندیمه، میترسم میترسم میترسم! میگن سالی‌ که خوشست از بهارش پیداست! آقا این ۱۹ و سال و اندی فعلا باشه علی‌الحساب، من یه چند وقتی‌ استعفا میدم، اگه استفامو قبول نمیکنی‌، مرخصی بده، به جون خودم این آموزش پرورش چرتی‌ هم مرخصی بدون حقوق آدما رو قبول می‌کنه، بد فقط آقای گرامی‌ جان، که قادر مطلقی‌ و از این حرفا، به خاطر بیلیاقتی من نه! به خاطر خوبی محض خودت ۲ تا بال می‌خوام، فقط ۲ تا بال، آسمونش که هس، آخه میدونی‌ سفید چی‌ میگفت؟ میگفت اونجا هم بلندترین نقطه ی تهران نیس، اونجاس، اون بالا.. بالا.. بالا.. بالا.. بالا.. بالا.. بالا.. بالا.. بالا.. …..